“บ่อยครั้งการเดินทางเริ่มต้นจากการมีเป้าหมายปลายทาง

บางครั้งก็เริ่มต้นจากการรับฟังเสียงของตัวเอง

โอ๋ ภารดี สัตตะรุจาวงษ์ ตัดสินใจเดินทางออกจากชีวิตเดิม

ในฐานะครูสอนภาษาจีนย้ายไปเชียงรายไปเริ่มเรียนศิลปะ

นิทรรศการ ระหว่างทาง คือการบันทึกช่วงเวลาของการเปลี่ยนผ่าน

การเรียนรู้ การลองผิดลองถูก และการเติบโตจากภายใน ด้วยการทดลองทำงานศิลปะ

ความไม่สมบูรณ์แบบ การตัดสินใจ ร่องรอยของเวลาถูกบันทึกเอาไว้ในงานศิลปะ

นิทรรศการนี้เหมือนเป็นจุดพัก ระหว่างทาง ที่อยากจะชวนผู้ชมให้หยุดและลองฟัง

ความต้องการของตัวเองบ้าง อาจจะได้พบว่าเราเองก็ต่างอยู่ระหว่างทางด้วยเช่นกัน”

– อังกฤษ อัจฉริยโสภณ, Curator

“ระหว่างทาง มีช่วงเวลาที่เราต้องอยู่ลำพัง และมีช่วงเวลาที่เราต้องการเพื่อนร่วมทาง

การเดินทางในเส้นทางศิลปะของฉันเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว (พ.ศ. 2566) ที่จังหวัดเชียงราย

หลังจากใช้ชีวิตและทำงานในกรุงเทพฯ มานานกว่า 20 ปี ในฐานะครูและเจ้าของสถาบันสอนภาษาจีน ฉันพูดคุยกับตนเองว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องออกเดินทางตามหาความฝันอีกครั้ง

การเรียนรู้และฝึกฝนทักษะทางศิลปะคือสิ่งที่ฉันเลือก เพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตและสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ เพราะสิ่งที่ทำอยู่ในเวลานั้นล้วนเกิดจากความเคยชิน จนเพิกเฉยต่อการพัฒนาตนเอง ทำให้ความสุขในชีวิตค่อยๆ ลดลง และส่งผลต่อสุขภาพร่างกายอย่างเห็นได้ชัด

สภาพแวดล้อมของขุนเขา ป่าไม้ การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล และวิถีชีวิตของผู้คน ทำให้ฉันมีจังหวะชีวิตที่ช้าลง และมีเวลาพัฒนางานศิลปะได้อย่างต่อเนื่อง

ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่อย่างสันโดษ เพื่อฝึกฝน เรียนรู้ และสังเกตตนเองผ่านการทำงานศิลปะ จนสามารถเชื่อมโยงโลกภายในและโลกภายนอกออกมาเป็นงานในรูปแบบนามธรรมหลายชุด

งานชุด รูปไม่ต่างจากความว่าง ถ่ายทอดลักษณะของควันธูป ที่ประกอบสร้างขึ้นจากธาตุเล็กๆ กลายเป็นความหนาแน่นที่ดำรงอยู่ร่วมกัน และค่อยๆ เปลี่ยนแปลงจางหายไปตามเงื่อนไขและกาลเวลา หรืองานชุด ความสงัดแห่งจิตวิญญาณ ที่เป็นการสำรวจตนเองและปฏิกิริยาทางอารมณ์ที่เกิดขึ้นกับสภาวะภายในใจ 

ฉันเลือกใช้กระดาษและหมึกจีนเป็นเครื่องมือหลักในการทำงาน เพราะชื่นชอบกระบวนการสร้างงานที่ปล่อยให้ผลลัพธ์บางอย่างเกิดขึ้นได้เอง โดยไม่จำเป็นต้องควบคุมปัจจัยทั้งหมด

ในช่วงเวลาสั้นๆ ของการวาดภาพ ฉันสังเกตว่า กระดาษไม่ได้เป็นเพียงพื้นผิวหรือวัสดุ แต่เป็นสิ่งที่มีชีวิต มีความยืดหยุ่น และมีความหลากหลายในการตอบสนอง เส้นใยจากเปลือกไม้ที่ถูกผสมกันจนเป็นกระดาษแผ่นใหญ่ ค่อยๆ ดูดซับน้ำหมึก ปล่อยให้หมึกซึมผ่าน ทิ้งร่องรอยในลักษณะฟุ้งกระจายบ้าง หยุดนิ่งบ้าง เลื่อนไหลไปในจังหวะที่แตกต่าง และไม่อาจควบคุมได้

การทำงานแบบซ้ำๆ ทำให้ฉันมองเห็นความเคลื่อนไหวในมิติที่ละเอียด ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นเป็นผลของการอยู่ร่วมกันระหว่างวัสดุ เวลา และการกระทำ มากกว่าจะเป็นผลงานที่มีรูปแบบตายตัว ดังนั้น งานที่ถูกสร้างสรรค์ออกมาจึงเป็นเหมือนการบันทึกระหว่างการเดินทาง มากกว่าจะเป็นบทสรุปของการทำงาน

นิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกนี้จึงเปรียบได้กับจุดพักระหว่างทาง จุดหมายแรกที่จะเปิดโอกาสให้ได้พบ ได้พูดคุย และบอกเล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเส้นทางที่ผ่านมา เป็นการนำบางช่วงบางตอนของการสร้างงานมาจัดแสดง เพื่อเปิดพื้นที่ให้บางสิ่งได้ถูกมองเห็นและถูกรับรู้ร่วมกัน

บางที ระหว่างทาง เราอาจรู้จักตัวเองมากขึ้น และได้พบใครบางคนที่กำลังเดินอยู่ในจังหวะเดียวกัน”

– ภารดี สัตตะรุจาวงษ์, ศิลปิน

• สูจิบัตรนิทรรศการ · PDF

• แนะนำศิลปิน · วิดีโอ