“Often, a journey begins with a destination in mind. Sometimes, it begins by listening to your own voice.

Paradee Sattarujawong decided to step away from her former life,
leaving her work as a Chinese language teacher to move to Chiang Rai and study art.

The exhibition In Process documents this period of transition—a time of learning, trial and error, and inner growth through artistic experimentation. Imperfection, decisions, and traces of time are all recorded within the works.

The exhibition is like a resting place along the way, inviting viewers to pause and listen to their own needs for a moment. Perhaps, in doing so, we may discover that we, too, are all somewhere along the way.”

— Angkrit Ajchariyasophon, Curator

“บ่อยครั้งการเดินทางเริ่มต้นจากการมีเป้าหมายปลายทาง บางครั้งก็เริ่มต้นจากการรับฟังเสียงของตัวเอง

โอ๋ ภารดี สัตตะรุจาวงษ์ ตัดสินใจเดินทางออกจากชีวิตเดิม ในฐานะครูสอนภาษาจีนย้ายไปเชียงรายไปเริ่มเรียนศิลปะ

นิทรรศการ ระหว่างทาง (In Process) คือการบันทึกช่วงเวลาของการเปลี่ยนผ่าน การเรียนรู้ การลองผิดลองถูก และการเติบโตจากภายใน ด้วยการทดลองทำงานศิลปะ
ความไม่สมบูรณ์แบบ การตัดสินใจ ร่องรอยของเวลาถูกบันทึกเอาไว้ในงานศิลปะ

นิทรรศการนี้เหมือนเป็นจุดพัก ระหว่างทาง ที่อยากจะชวนผู้ชมให้หยุดและลองฟังความต้องการของตัวเองบ้าง อาจจะได้พบว่าเราเองก็ต่างอยู่ระหว่างทางด้วยเช่นกัน”

— อังกฤษ อัจฉริยโสภณ, ภัณฑารักษ์

“Along the way, there are moments when we need to be alone, and moments when we need companions. My journey into art began three years ago, in 2023, in Chiang Rai.

After living and working in Bangkok for more than 20 years as a teacher and owner of a Chinese language institute, I began a conversation with myself and felt that it was time to set out once again in search of my dreams.

Learning and developing my artistic skills became a way to find inspiration for living and creating something new. At that time, much of what I was doing had become habitual. I had neglected my own growth, and the happiness I once felt in life gradually diminished, affecting my physical health in noticeable ways.

The mountains, forests, changing seasons, and ways of life around me gave me a slower rhythm and the time to develop my artistic practice continuously.

I spent much of my time in solitude, practicing, learning, and observing myself through art. Over time, I began to connect my inner and outer worlds through several series of abstract works.

The series Form Is No Different from Emptiness explores the nature of incense smoke, formed from countless small particles that gather into a shared density, then gradually change and fade according to conditions and the passage of time. Another series, Soulitude, explores the self and the emotional responses that arise within the inner state of mind.

I chose paper and Chinese ink as my primary materials because I am drawn to a process that allows certain outcomes to emerge on their own, without the need to control every factor.

In the brief moments of painting, I began to see that paper is not merely a surface or a material, but something alive—flexible and capable of responding in many ways. Fibers from tree bark, combined to form large sheets of paper, slowly absorb the ink, allowing it to seep through and leave traces: sometimes diffusing, sometimes remaining still, sometimes flowing at different rhythms, and never entirely within my control.

Working repeatedly in this way has allowed me to perceive movement on a more subtle level. What emerges is shaped by the coexistence of material, time, and action, rather than by a fixed form or predetermined outcome. The works therefore become records of the journey, rather than conclusions.

This first solo exhibition is a resting place along the way—a first destination that offers an opportunity to meet, talk, and share stories from the path I have travelled. It brings together fragments of my artistic process, creating a space for certain things to become visible and to be experienced together.

Perhaps, along the way, we come to know ourselves a little better, and find someone who happens to be moving at the same rhythm.”

— Paradee Sattarujawong, Artist

“ระหว่างทาง มีช่วงเวลาที่เราต้องอยู่ลำพัง และมีช่วงเวลาที่เราต้องการเพื่อนร่วมทาง การเดินทางในเส้นทางศิลปะของฉันเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว (พ.ศ. 2566) ที่จังหวัดเชียงราย

หลังจากใช้ชีวิตและทำงานในกรุงเทพฯ มานานกว่า 20 ปี ในฐานะครูและเจ้าของสถาบันสอนภาษาจีน ฉันพูดคุยกับตนเองว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องออกเดินทางตามหาความฝันอีกครั้ง

การเรียนรู้และฝึกฝนทักษะทางศิลปะคือสิ่งที่ฉันเลือก เพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตและสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ เพราะสิ่งที่ทำอยู่ในเวลานั้นล้วนเกิดจากความเคยชิน จนเพิกเฉยต่อการพัฒนาตนเอง ทำให้ความสุขในชีวิตค่อยๆ ลดลง และส่งผลต่อสุขภาพร่างกายอย่างเห็นได้ชัด

สภาพแวดล้อมของขุนเขา ป่าไม้ การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล และวิถีชีวิตของผู้คน ทำให้ฉันมีจังหวะชีวิตที่ช้าลง และมีเวลาพัฒนางานศิลปะได้อย่างต่อเนื่อง

ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่อย่างสันโดษ เพื่อฝึกฝน เรียนรู้ และสังเกตตนเองผ่านการทำงานศิลปะ จนสามารถเชื่อมโยงโลกภายในและโลกภายนอกออกมาเป็นงานในรูปแบบนามธรรมหลายชุด

งานชุด รูปไม่ต่างจากความว่าง ถ่ายทอดลักษณะของควันธูป ที่ประกอบสร้างขึ้นจากธาตุเล็กๆ กลายเป็นความหนาแน่นที่ดำรงอยู่ร่วมกัน และค่อยๆ เปลี่ยนแปลงจางหายไปตามเงื่อนไขและกาลเวลา หรืองานชุด ความสงัดแห่งจิตวิญญาณ ที่เป็นการสำรวจตนเองและปฏิกิริยาทางอารมณ์ที่เกิดขึ้นกับสภาวะภายในใจ

ฉันเลือกใช้กระดาษและหมึกจีนเป็นเครื่องมือหลักในการทำงาน เพราะชื่นชอบกระบวนการสร้างงานที่ปล่อยให้ผลลัพธ์บางอย่างเกิดขึ้นได้เอง โดยไม่จำเป็นต้องควบคุมปัจจัยทั้งหมด

ในช่วงเวลาสั้นๆ ของการวาดภาพ ฉันสังเกตว่า กระดาษไม่ได้เป็นเพียงพื้นผิวหรือวัสดุ แต่เป็นสิ่งที่มีชีวิต มีความยืดหยุ่น และมีความหลากหลายในการตอบสนอง เส้นใยจากเปลือกไม้ที่ถูกผสมกันจนเป็นกระดาษแผ่นใหญ่ ค่อยๆ ดูดซับน้ำหมึก ปล่อยให้หมึกซึมผ่าน ทิ้งร่องรอยในลักษณะฟุ้งกระจายบ้าง หยุดนิ่งบ้าง เลื่อนไหลไปในจังหวะที่แตกต่าง และไม่อาจควบคุมได้

การทำงานแบบซ้ำๆ ทำให้ฉันมองเห็นความเคลื่อนไหวในมิติที่ละเอียด ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นเป็นผลของการอยู่ร่วมกันระหว่างวัสดุ เวลา และการกระทำ มากกว่าจะเป็นผลงานที่มีรูปแบบตายตัว ดังนั้น งานที่ถูกสร้างสรรค์ออกมาจึงเป็นเหมือนการบันทึกระหว่างการเดินทาง มากกว่าจะเป็นบทสรุปของการทำงาน

นิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกนี้จึงเปรียบได้กับจุดพักระหว่างทาง จุดหมายแรกที่จะเปิดโอกาสให้ได้พบ ได้พูดคุย และบอกเล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเส้นทางที่ผ่านมา เป็นการนำบางช่วงบางตอนของการสร้างงานมาจัดแสดง เพื่อเปิดพื้นที่ให้บางสิ่งได้ถูกมองเห็นและถูกรับรู้ร่วมกัน

บางที ระหว่างทาง เราอาจรู้จักตัวเองมากขึ้น และได้พบใครบางคนที่กำลังเดินอยู่ในจังหวะเดียวกัน”

— ภารดี สัตตะรุจาวงษ์, ศิลปิน

• Exhibition Catalogue · PDF

• Artist Introduction · Video